Ada'nın Genetiği Keşfi

Merak

Ada bir kaç günden beni bana "Anne ben sana mı benziyorum, Babama mı?" diye soruyor. Bende açıklıyorum. "Bana da benziyorsun babana da. Benim küçüklük fotoğraflarımda aynıyız. Senin şimdiki halini halana da benzetiyorlar" falan filan.

Dün konunun özü anlaşıldı. Tekrar sorulan ve soruya verilen cevptan sonra "Anne çok merak ediyorum benimde büyüyünce senin gibi beneklerim olacak mı? Yoksa babam gibi beneklerim olmayacak mı?"

Konunun benim yüzümde ki 2 tane ben onlduğunu anladım ama Ada'ya anlamamış gibi sordum. "Ne beneği kızım?"

"Senin yüzünde ki benlerden bahsediyorum. Benimde seninki gibi benlerim olacak mı? Yoksa babamınki gibi benlerim olmayacak mı?"

"Bilmiyorum anneciğim bunu büyüyünce göreceğiz" dedim.

Kendince genetik işini anlamış. :D

Aslı ile Ayçocuğu

Ay'dan dünyayı masmavi görüp merak eden Ayçocuğu, dünyaya bir ziyaret yapar. Bu sırada Aslı ile tanışır. Gördüğü renklere hayran kalır.

"Ayçocuğu teleskopuyla uzayı incelerken, masmavi bir gezegen görür. Annesinden bu güzel gezegenin adının Dünya olduğunu öğrenir. Gece herkes uyuduktan sonra ay aracına binerek Dünya'ya gider. Ama onu bir sürpriz beklemektedir. Uzaydan gördüğü renklerin hiçbiri ortada yoktur." Kitap tanıtımından alıntıdır.

Türkiye İş Bankası Kültür Yayınlarından çıkan kitabın yazarı Emma Chichester Clark. 2-7 Yaş

Aslı ile Ayçocuğu

Benim Ada'ya okurken çok keyif aldığım bir kitap değil. Ada'nın da çok sık okuttuğu söyleyemez. Bana kalırsa kitap daha küçük yaşlar için uygun. Rekleri öğrenirken yardımcı olabilir.

Hafta sonu etkinliğimiz- Istanbul Truck Racing by Renault Trucks

Bu hafta sonu cumartesi günü Formula 1 pistinde kamyon yarışları vardı. Bir arkadaşımızın daveti üzerine gitmeye karar verdik.

İyi ki gitmişiz. Ada duyduğu an itibariyle heyecandan yerinde duramıyordu. Bir de ilk söylediğimizde sanmış ki kamyonları kullanabilirmişiz. "Onlar yarışacaklar biz izleyeceğiz" deyince çok bozuldu.  "Ama ben kullanmak istiyordum, şöyle yapsam böyle yapsam." diye biraz ısrar etti ama sonunda ikna ettik.

Yarışlara gittiğimizde hepimize birer bayrak birer şapka aldı. Heyecanla izlemeye koyuldu. Hali görülmeye değerdi. Kamyonlardan önce arabaların yarışları vardı. Kırmızıyı gözüne kestirdi "Bu Şimşek McQuin" dedi. Mavi "Kral" , Yeşil ise "Chick" Yarış başladı. Büyük bir heyecanla bir tezahuratta bulunuyor. O gün Ada'dan başka kimse öyle tezahurat yapmamıştır.

Bir kamyonlarda da kendisine kırmızı olanı seçti. Çünkü o da Mc Quin'i taşıyan kamyon olan Mac'ti. "Maaaaccc haaaadiiii" Şeklinde tezahüratımız sürdü.

Kamyon yarışlarından sonra gitmeye karar verdik ama Ada hanım "n'olur kalalım" diye bir süre ısrar etti ama neyse vazgeçirebildik. Hatta pazar günü olacak yarışlara katılmak içinde çok ısrar etti.

Bir de yarışlara gitmeden bir kaç gün öncede "anne ben araba yarışçısı olmak istiyorum. Bana yarış arabası alır mısın?" diye soruyordu. Hem öğretmen, hem anne, hemde yarışçı olmak istiyormuş. Haydi hayırlısı.

Erken Gelen Anneler Günü Hediyesi

Perşembe günü Ada'yı okuldan almaya gittim. Bütün çocukların elinde kendi paketledikleri bir hediye vardı. Eveet anneler günü hediyem geliyordu.

Ada "öğretmenim anneme şimdi verebilir miyim?" dedi. Öğretmeni "tamam ama önce ne söylüyorduk?" dedi.

Ada bana dönüp hediyesini uzattı ve "anneler günün kutlu olsun anneciğim" dedi.

Tabii  ben "aahh canım benim. Teşekkür ederim." falan diye heyecan yaptım.

Ada sonra hediyeyi bırakmadı. Ve "ama burada açmanı istemiyorum eve gidince açacaksın ve o zamana kadar onu ben taşıyacağım" dedi. Komik kızım benim hediyeyi geri aldı...

Eve geldik ve hediyesini açtık heyecanla. Seramik bir el baskısı, bir nazar boncuğu ve bir şiir vardı. Şiir kağıdı da çok şirindi. Tabii ben onu görüp sonra şiiri de okuyunca duygulanıp ağladım. Ada sevdi, okşadı. Bunun mutluluktan ve duygulandığım için olduğunu anlatınca daha da çok hoşuna gitti. Sarıldı. Bir süre sevgi yumağı olduk.

Getirdiği hediyeyi salonumuzun en güzel ve herkesin görebileceği bir yere koyduk.

Dün akşam ananeden geldik. "anne getirdiğim şiiri okusana, tekrar mutluluktan ağlasana" dedi.

Kütüphanedeki Aslan

Kütüphanedeki Aslan

Kitap çok güzel sıcacık keyifli bir öykü. Ada'ya okurken kendimde çok zevk aldığım kitaplar var bu da onlardan biri.

Bir gün kütüphaneye gelen bir aslanın öyküsü. Kimseye zarar vermiyor. Aksine yardım da ediyor. Masal saatinde oturup masal dinliyor.

Özellikle çok hoşuma giden 2 tane yer var onları paylaşmak istiyorum.

"Eğer kaza geçiren bir arkadaşına yardım etmek gibi çok önemli bir sebebin varsa kütüphanede kükreyebilirsin"
"Kuralları çiğnemek için bazen geçerli sebeplerimiz vardır. Kütüphanede bile..."

Kitabın arkasında şöyle bir yazı var.

"Kütüphanede aslan var ve kimse ne yapılması gerektiğini bilmiyor. Bağırmakla ilgili kural var. Koşmakla ilgili kural var. Ama aslanlarla ilgili hiç kural yok!"

Tudem yayınlarından çıkan kitabın yazarı Michelle Knudsen.  5-8 yaş için.

Kütüphanedeki Aslan

Ada'dan Seçmeler "Hişt Küçük Hanım"

Bir gün evi toparladım. Ada eve gelince odasında eşyalarını dağıttı.

Bende ona:

-Adacı(ğı)m bak ben bugün evi topladım. Ve evin toplu durmasını istiyorum. Lütfen gidip odanı toplar mısın?

Cevap şöyleydi:

-hhhiiişşştt küçük hanım bu ev senin evin olduğu kadar benimde evim. Ve bende odamın dağınık durmasını istiyorum. Tamam mı?

Anne bu lafın üzerine kısa süreli şok yaşar tabii...