Evet 2010'da geldi ve o da gidiyor. Her sene olduğu gibi bir geçmiş sene muhasebesi ve gelecek yıl için ise bütçe hazırlamak gerekiyor.
Evet bu yıl neler yaptım.
1-En önemli hatırladığım
Nurturia'ya üye oldum. Orada bir sürü güzel anne ile tanıştım bir sürü yeni arkadaşım oldu.
2- Kocam, kızım ve ben ilk kez arabamızla tatile gittik. Çok keyifli zamanlar geçirdik. Ama ev kuşu Ada her gün akşam olduğunda "hadi evimize gidip uyuyalım. Yarın yine geliriz" dedi. Kuşadası, İstanbul komşu kapısı ya
3-
Emzirme reformundan haberdar oldum. Elif ve diğer arkadaşlarla tanıştım. Kendim için olmasa bile çalışan tüm anneler için ve ileride kızım için bu harekete gönülden destek vermeye karar verdim.
4- Bu kısmı çok eğlenceli olmasa da depresyon belirtileri gösterip sevgili doktorum Servet Ebrinç'le görüşmelere başladım. İşin ilginç yanı Servet beyle yaptığımız görüşmeler beni keyiflendiriyor ve neşelendiriyordu. Sanki bir herhangi bir arkadaşımla sohbet eder gibi. Şu anda gayet iyiyim. Nedeni 5. maddede
5- Bu yılın sonlarına doğru Ada'nın öğretmenleri için öğretmenler günü hediyesi takı yapmamla başlayan serüven
Mine's Accessories ile can buldu. Bir insanın sıkıntılarının, depresyonunun bir çok şeyin kaynağı kendini işlevsiz ve değersiz görmesiymiş. Depresyonum ve karamsarlığım hızla düzeldi. Tabii işler beklediğim hızda gitmese de bir iş yapıyor olmak ve seni destekleyen birilerinin olması çok güzel bir duygu. En güzeli de tekrar hayallere kapılabilmek. Çocuklar gibi çok olası olmadığını bilsen de hayal kurmak iyi bir şey. Ulaşmak için çalışmanı sağlıyor.
6- Kızım sevdiği bir okula başladı. Ve en çok sevindiğim şeylerden biri de bu gözüm arkada değil. Ada orada mutlu ona değer veriyorlar. Benim kadar ilgi, alaka, hoşgörü, eğitim veriyorlar. Öğretmeleri, müdürleri bir anne gibi. Gerektiğinde kuralcı, gerektiğinde şefkat dolular.
7- Eşim iş değişikliği yaptı. Ortağı olduğu şirketten ayrıldı. Profesyonel hayata geçiş yaptı. Maaşlı çalışıyor. Hangisi daha iyi? Sanırım şu an ki hali. Esnek bile olsa mesai saati var.
8- Minik kuzum (1,85cm.) küçük kardeşim askerden döndü. Kızımın biricik aşkı dayısı geldi. Doğu da yaptığı askerliği sırasında her gün yüreğimiz ağzımızda bekledik. Neyse döndü. Tüm askerlerinde hayırlısı ile ailelerine kavuşmalarını diliyorum. Oraları bu hale getirenleri de Allah'a havale ediyorum.
Aklıma gelen en önemlileri bunlar. Bayağı hareketli bir sene olmuş gibi görünüyor.
Bu sene ki planlara gelince
1- Öncelikle kızımın seçtiği 3 adet milli piyango biletimiz var onlar çıkarsa hiç fena bir başlangıç olmaz.
2- Mine's accessories artık hız kazansa ve ben düzenimi kursam mesela butik bir takı tasarımı ofisi olabilir. Tabii bu bayağı bir hareket gerektiriyor.
3- Ev alsam (mümkünse müstakil bir villa fena olmaz), Arabamızı yenilesek.
4- Eşimin iş durumları yoluna girse.
5- En sona kalmış olabilir ama ilk ve her zaman yinelediğim dileğim her şeyin başında geliyor. Sağlıklı, huzurlu, mutlu ailemiz ve sevdiklerimizle geçireceğimiz barış dolu bir ömür.
6- Bunu eklemeden geçemeyeceğim. Hani bir laf vardır "ağzı torba değil ki büzesin" diye. İşte ben tüm dedikoducu ve art niyetli insanların ağzının torba gibi büzülmesini istiyorum.
7- Etrafımızda köstek değil destek olan insanların var olmasını, art niyetli insanların ise küçülüp yok olmalarını istiyorum.
8- Her şeyi kafasına takmayan insanlardan olmak istiyorum.
9- Profesyonel fotoğraf makinesi ve iphone'umu geri istiyorum.
Sanırım bu listem daha çok devam eder. Eeee insan milleti işte koydukça boşalıyoruz. Bu arada bu yakınlarda içime deyimler ve ata sözleri sözlüğü kaçtı sanırım. Aklıma sürekli bunlar geliyor. Ya da 2. ihtimal çok kötü de olsa yaşlanıyorum.
Hayatımın içine bir şekilde girmiş ya da geçiş tüm insanlar sizleri çok seviyorum. Tüm iyi dileklerimi sizler için de diliyorum. Hep mutlu kalın.
İYİ YILLAR
